SOLIŃSKIE REFLEKSJE
Na tej stronie będziemy publikowac Wasze refleksje, mysli i stworzy się my¶lę fajna autorska
zakładka poetycka. Każdy, kto do¶wiadczył Soliny, zostawil tam przecież serce.....
Tutaj wrzucajcie swoje prace.
Mój ¶wit nastaje, chcę ubrać swe my¶li w marzenia
i zabrać ze sob± natchnienia
i¶ć samej na poranny spacer i brn±ć w dywanach mchu
chcę oddech przestrzennym wzrokiem zabrać - taka moja wola
Zatrzymać siebie na chwile , odpocz±ć w rannym biegu
I¶ć marzeniami w przestrzeń gdzie piękno jest celem
Podziwiać dzieło twórcy maluj±cego ¶wiat w zieleni
Przyjmować widoki przed sob± , być ich przyjacielem
wzi±ć w posiadanie piękno, tak by je nikt nie rozdzielił
I¶ć ku pięknu znajdywać w trawie ¶lady o! kwiat się czerwieni
Na stokach , widać słoneczne cienie kamieni
Na krzewinkach jagody, nie spadłe ubiegłej jesieni
Wiatr rozwiewa biel, która w zieleń się mieni
Spogl±dam w dal - tam ¶lady kopyt saren, skoków zajęcy
Tkaj± dziwny dywan wzorzysty
W dali szaro¶ci± widnokr±g cały przykryty
Zatrzymać my¶li, odurzyć serce , przyj±ć znak pokory
Być w ¶rodku , w¶ród drzew i lasu, ten widok mnie omami
Rękoma , wzrokiem , sercem nieba dotykam
Chciałabym ¶piewać , tańczyć w rytm zachwytami
Słuchać z oddali ptaków ich pięknego ¶wiergotu
Czas wracać z porannego spaceru, rado¶ci± zmęczona
Wracam swoimi ¶ladami
Zegnam las, trawy zieleń - już blisko jestem domu
Mam w sobie piękno - z którym dziele się z Tob±.
Jedna
Jesienny walc
Zatańcz ze mn± mój kochany
w¶ród szelestu
złotych i czerwonych li¶ci
pod stopami.
Zatańcz ze mn±
ostatni jesienny taniec
do muzyki granej na skrzypcach
przez ¶wierszcze ukryte
w powiędłych trawach.
Zatańcz ze mn±
w¶ród ki¶ci czerwonej jarzębiny
nim przekwitn± fioletowe wrzosy
nim chłodem powieje od Soliny
Jedna.
